Chaduna

კაფე და ღვინის ბარი, დავით დუკაშვილის დეგუსტაციები

გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩაზე, თავისუფლების მოედანთან ახლოს, დავით დუკაშვილს პატარა კაფე და ღვინის ბარი Chaduna უჭირავს. აქ ღვინოს იმდენად არ სვამენ, რამდენადაც გაგებას ცდილობენ.

დეგუსტაციაზე დუკა სტუმრის წინ ხუთ ჭიქას დგამს. მათ შორის ქვევრისა და ქარვისფერი ღვინოებია. საუბარი ღვინოთი იწყება, მაგრამ სწრაფად ღრმავდება: ქართული მეღვინეობის რვა ათას წელში, ქვევრის მოწყობაში, სხვადასხვა მევენახეობის კუთხეში და იმაში, თუ რატომ შეიძლება იგივე ღვინო სხვადასხვაგვარად აღიქმებოდეს იმის მიხედვით, როგორ მიუდგები. დუკა ხსნის, სად უნდა იყურო, რას უნდა ყნოსავდე, რას ეძებდე გემოში. რაღაც მომენტში ცხადი ხდება, რომ დეგუსტაცია აქ იმისთვის კი არაა, გადაწყვიტო მოგეწონა თუ არა ღვინო, არამედ იმისთვის, რომ მისი მოსმენა ისწავლო.

ბარათში სამოცზე მეტი ღვინოა. საჭმელს სიყვარულით ამზადებენ.

თვეში ერთხელ Chaduna ჩვეულ რიტმს იცვლის და Winyl Sessions-ის ადგილად იქცევა. დუკა საკუთარი კოლექციის ფირფიტებს დგამს: იშვიათი გამოცემები, დავიწყებული ჩანაწერები, ალბომები, რომელთა მოსმენაც რატომღაც მთლიანად გინდა. მუსიკა აქ საუბრებს შორის პაუზებს არ ავსებს. პირიქით, საუბრები მუსიკის გარშემო ჩნდება.

ფირფიტებს შორის დუკა ჰყვება, როგორ იწერებოდა ალბომი, ვინ აკეთებდა მას, რა ხდებოდა სტუდიაში და რატომ ჟღერს ერთი ჩანაწერი სულ სხვაგვარად, ვიდრე მეორე. ამ ამბებს უკან მუსიკალურ ინდუსტრიაში მუშაობის წლები დგას და, როგორც ჩანს, გაცილებით მეტი დრო, ფირფიტებს შორის გატარებული.

მუსიკას ღვინოს არჩევენ. ერთ მაგიდასთან აღმოჩნდებიან ადამიანები, რომლებმაც ეს ჩანაწერები ზეპირად იციან, და ისინი, ვინც შემსრულებელს პირველად ისმენს. სწორედ ესაა საღამოს აზრი: ფონი კი არა, ყურადღება. მუსიკისადმი, ღვინისადმი, პირისპირ მჯდომი ადამიანისადმი.