საქართველო line ქართული ისტორიული არქივი

სამეგრელო-ზემო სვანეთი

სამეგრელო-ზემო სვანეთი

დასავლეთი: დაბლობი სამეგრელო (მეგრული სამზარეულო, ღვინო ოჯალეში) და მაღალმთიანი ზემო სვანეთი მესტიის კოშკებით.

სამეგრელო-ზემო სვანეთი აერთიანებს ორ სრულიად განსხვავებულ ისტორიულ მხარეს: დაბლობ სამეგრელოს შავი ზღვის პირას, ენგურის, რიონისა და ტეხურის მდინარეებს შორის, და მაღალმთიან ზემო სვანეთს კავკასიონის ძირას, სადაც არის შხარა, საქართველოს უმაღლესი მწვერვალი (5193 მ).

ზემო სვანეთი საუკუნეების განმავლობაში მთის უღელტეხილებით თითქმის მოწყვეტილი იყო დანარჩენი სამყაროსგან, და ამ იზოლაციის წყალობით შემონახულია IX–XII საუკუნეების უნიკალური ქვის საბრძოლო კოშკები და თავისებური სვანური ენა; მესტიისა და უშგულის კოშკები იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია (1996).

სამეგრელო კი თავადი დადიანების სახლის სამშობლოა, რომელმაც მხარე ცალკე სამთავროდ მართა XVI საუკუნიდან 1867 წლამდე, და საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე წვიმიანი, მწვანე რეგიონია კოლხური ტყეებითა და მდიდარი ბოტანიკური მრავალფეროვნებით.

სვანური სამოსი საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე ამოსაცნობია მისი ცნობილი ქეჩის ქუდის წყალობით: ნაცრისფერი, შავი ჯვრისებრი ნაკერებით (სვანური მისალმების „ჯვარი დაგცავდეს“ სიმბოლო), 200 გრ ცხვრის მატყლისგან, დაახლოებით 30-საათიანი შრომით შეთელილი. ქუდს მხოლოდ მამაკაცები ატარებენ, ქალებს კი მისი დამზადება და ტარება ტრადიციულად ეკრძალებოდათ, იშვიათი გამონაკლისების გარდა, პატივცემული ხელოსანი ქალებისთვის.

მამაკაცის სამოსს ავსებდა პერანგი, ჩოხა და შარვალი; ქალის სამოსს ავსებდა შალის კაბა და საკიდურებითა და სამკაულებით შემკული თავსაბურავი, ხოლო შეძლებულ ოჯახებში აბრეშუმის პერანგი და ხავერდის მოსასხამი.

სანახავი

აპლიკაციაში გახსნა →

← აჭარა · ქვემო ქართლი →

განყოფილების ყველა ჩანაწერი

ენები: RUENDE