ქართველური ენები

ქართველური ენები სამხრეთ კავკასიის დამოუკიდებელი ოჯახია.

ქართველური (სამხრეთკავკასიური) ენები დამოუკიდებელი ოჯახია: ქართული, მეგრული, ლაზური, სვანური.

ქართული ერთადერთია ძველი დამწერლობით; სვანური ყველაზე ადრე გამოეყო.

ოჯახის სიღრმე რამდენიმე ათასწლეულითაა შეფასებული.

ოჯახის შიდა ნათესაობა და ფუძეენა (საერთოქართველური) აღდგენილია შედარებითი ენათმეცნიერების მეთოდებით. ამ საქმის საფუძველი ჩაუყარეს ქართველმა ენათმეცნიერებმა — არნოლდ ჩიქობავამ, აგრეთვე თამაზ გამყრელიძემ და გივი მაჭავარიანმა (ნაშრომი სონანტთა სისტემისა და აბლაუტის შესახებ, 1965); ქართველურ ენათა ეტიმოლოგიური ლექსიკონი შეადგინა გიორგი კლიმოვმა.