ქართულმა დამწერლობამ სამი ფორმა გაიარა — ასომთავრული, ნუსხური, მხედრული.

ქართული დამწერლობა სამ ისტორიულ ფორმად არსებობს. უძველესია ასომთავრული (მრგვალი მთავრული ასოები), ცნობილი V საუკუნის წარწერებით.
IX–X საუკუნეებში ჩამოყალიბდა ნუსხური — საეკლესიო კურსივი; ასომთავრულ მთავრულ ასოებთან ერთად იგი «ხუცურს» (საეკლესიო დამწერლობას) ქმნის.
XI საუკუნიდან ვითარდება მხედრული («საერო», სამხედრო) — თანამედროვე 33-ასოიანი ქართული ანბანი. სამივე სისტემის ცოცხალი თანაარსებობა 2016 წელს იუნესკომ არამატერიალური მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
თანამედროვე ქართულში 33 ასოა; ქვემოთ მოცემულ ცხრილებში ნაჩვენებია რამდენიმე არქაული ასოც (ჱ, ჲ, ჳ, ჵ), რომლებიც ყოველდღიური ხმარებიდან გავიდა.