მთავარსარდალი, თბილისის დაცვა 1921 წელს
1874–1970

გიორგი კვინიტაძე (1874-1970) დაღესტანში დაიბადა, ჩიქოვანების ოჯახში; გვარი კვინიტაძე მოგვიანებით აიღო. დაამთავრა კონსტანტინეს ქვეითი სასწავლებელი, იბრძოდა რუსეთ-იაპონიის ომში, გაიარა გენერალური შტაბის აკადემია და 1916 წლისთვის პოლკოვნიკი იყო, კავკასიური მსროლელი დივიზიის შტაბის უფროსი.
საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ის ორჯერ იყო მთავარსარდალი. 1919 წელს მისმა ნაწილებმა არტვინი აიღეს, ის სომხეთთან ომში შტაბის უფროსი იყო, 1920 წლის მაისში კი, ბოლშევიკური გადატრიალების მცდელობისას, იუნკრებთან ერთად სამხედრო სასწავლებლის შენობას იცავდა.
1921 წლის თებერვალში, როცა საქართველოში წითელი არმია შემოვიდა, კვინიტაძემ ხელახლა ჩაიბარა სარდლობა. თექვსმეტ თებერვალს დანიშნეს, ოცდაოთხში კი უკან დახევა ბრძანა: არმიას სრული ალყა ემუქრებოდა და მან ჯარისა და ქალაქის გადარჩენა აირჩია. შემდეგ იყო საფრანგეთი, სამსახური Pathé-ში და მაწვნით ვაჭრობა, 1922 წელს დაწერილი მემუარები, რომლებიც პარიზში მხოლოდ 1985 წელს გამოიცა. 2021 წელს მისი ნეშტი მთაწმინდის პანთეონში გადაასვენეს.