გიორგი მაზნიაშვილი

პირველი რესპუბლიკის გენერალი, სოჭის ლაშქრობა

1871–1937

გიორგი მაზნიაშვილი (1871-1937) თბილისთან, სოფელ სასირეთში დაიბადა, რუსეთის არმიაში პოლკოვნიკის ჩინამდე მივიდა, რუსეთ-იაპონიის ომში დაიჭრა და გიორგის ჯვარი მიიღო. 1918 წელს ის საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავარ სამხედროთა შორის აღმოჩნდა: აპრილში მისმა ნაწილებმა გურიაში, მდინარე ჩოლოქზე შეაჩერეს თურქული შეტევა.

იმავე ზაფხულს დაიწყო ლაშქრობა ჩრდილოეთისკენ, შავი ზღვის გასწვრივ. ივნისში მაზნიაშვილი აფხაზეთის გენერალ-გუბერნატორი გახდა და იქ ბოლშევიკური აჯანყება ჩაახშო, შემდეგ გაგრა აიღო, ივლისში კი მისი ჯარები ადლერსა და სოჭში შევიდნენ, თვის ბოლოს ტუაფსეშიც. მას დაევალა ტუაფსე-მაიკოპის რკინიგზის კონტროლი და მოქმედება ქუბანის მთავრობასა და დენიკინის მოხალისეთა არმიასთან ერთად: თბილისში თეთრებს ბოლშევიკების წინააღმდეგ მოკავშირეებად თვლიდნენ. შემოდგომაზე სოჭის ოლქი საქართველოს შეუერთდა, მაგრამ კავშირი დაიშალა, რადგან დენიკინი ერთიან რუსეთს ითხოვდა, კავკასიით შიგნით. 1919 წლის თებერვალში მოხალისეები შეუტიენ და ქართული ნაწილები ბზიფამდე უკან დაახევინეს.

შემდეგ იყო თბილისის გუბერნატორობა, სარდლობა ქართულ-სომხურ ომში, 1921 წლის თებერვალში კი დედაქალაქის დაცვა: მისი რაზმები სოღანლუღის სიმაღლეებზე იგერიებდნენ წითელ არმიას. 1921 წლის სექტემბერში მაზნიაშვილი კონტრრევოლუციონერად დააპატიმრეს, სიკვდილით დასჯა სპარსეთში გაძევებით შეუცვალეს. ის მშობლიურ სოფელში დაბრუნდა და 1937 წელს უსამართლოდ, სასამართლოს გარეშე დახვრიტეს.