გალაკტიონ ტაბიძე

«პოეტების მეფე»

1892–1959

გალაკტიონს «პოეტების მეფეს» უწოდებდნენ: მისმა მუსიკალურმა ლირიკამ («მერი», «მთაწმინდის მთვარე», «ლურჯა ცხენები») XX საუკუნის ქართული ლექსის ჟღერადობა განსაზღვრა.

ბედი ტრაგიკული იყო: 1930-იანების ტერორმა ახლობლები წაართვა (ბიძაშვილი ტიციან ტაბიძე დახვრიტეს), 1959 წელს კი გალაკტიონმა თბილისში სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.