გიორგი ერისთავი

ახალი ქართული თეატრის ფუძემდებელი

1813–1864

გიორგი ერისთავი (1813-1864) ახალგაზრდობაში 1832 წლის შეთქმულების საქმეში აღმოჩნდა: ერთი წელი ციხე და ოთხი წელი ჯარისკაცად გადასახლება ვილნოში. იქ ნახა ევროპული სცენა და მიცკევიჩის რომანტიზმი, დაბრუნდა კი ქართულენოვანი თეატრის აზრით.

თბილისის თეატრი 1795 წლიდან დუმდა. ერისთავმა თითქმის მარტომ შეკრიბა დასი და 1851 წლის პირველ იანვარს ის საზოგადოების წინაშე გამოვიდა. მისთვისვე წერდა პიესებს: სატირებს «გაყრა» და «დავა», სადაც ხვდებოდა ქართველ თავადაზნაურობასაც და რუსულ ბიუროკრატიასაც.

მან დააარსა და გაუძღვა ლიტერატურულ ჟურნალს «ცისკარი», ოცდაოთხი ნომერი. 1854 წელს მეფისნაცვალ ვორონცოვის წასვლის შემდეგ ერისთავი თეატრიდან წავიდა, 1856 წელს კი თეატრი დაიხურა; ქართული სცენა ხელახლა მხოლოდ 1879 წელს დაიბადა.